Hangi İki Sayının Çarpımı 210 Eder? Bir Yıldızın Kayışı
Hayat bazen en küçük şeylere takılıp kalmamıza sebep oluyor. Küçük bir soru, zihnimizi o kadar meşgul edebiliyor ki, adeta tüm dünyayı unutur hale geliyoruz. Hangi iki sayının çarpımı 210 eder? Bunu düşündüğümde, birdenbire Kayseri’nin sokaklarına, akşamları kızaran gökyüzüne, hatta geçmişimdeki bir anıya gittim. Bazen bir soru, hayatımızı dönüştüren bir kapı gibi açılabiliyor.
O Akşam, O Soruyla Başlayan Her Şey
Bir akşam vakti, yazın sıcakları Kayseri sokaklarını bunalttığı bir anda, evde yalnızdım. Yağmur henüz başlamamış, fakat gökyüzü kara bulutlarla kaplanmıştı. O an içimdeki sessizlik, bir şeyin eksik olduğunu hissettiriyordu. Bir şeyler kaybolmuştu, ama neydi o şey? Duygusal bir boşluk gibi bir şeydi, belki de kendimle ilgili bir soru.
O gün, annemin bana aldığı eski bir hesap makinesini bulmuştum. Evet, bana yıllar önce hediye edilmişti ve şimdi, bir şekilde o eski makineyi elime almıştım. Makinenin tuşları biraz paslıydı, ama o kadar çok hatıra barındırıyordu ki, içinde eski bir sıcaklık vardı. Hesaplamaya başladım. Tam o sırada, o sıradan ama bir o kadar da zorlayıcı soruyu düşündüm: Hangi iki sayının çarpımı 210 eder?
Bir anda, tuşlara bastıkça sayıların iç içe geçmeye başladığını, birbirini takip ettiğini fark ettim. Sayılar, benim içimdeki karışıklığı da çözüyor gibiydi. Bir taraftan, zihnimde bir takım hatıralar canlanıyordu. Geçmişim, birdenbire önümde beliren her sayı ile anlam kazanıyordu.
Duygularım Çarpanları Arasında Kaybolurken
Bu soru, bana aynı zamanda duygusal bir anlam ifade etmeye başlamıştı. Çünkü 210, hiç de basit bir sayı değildi. Aslında, onun arkasında başka bir şeyler vardı. 210, tek başına değil; o sayının oluşturduğu çarpanlar vardı. Çarpanlar, bu sorunun duygusal anlamını belirleyen unsurlardı. Çünkü ben de hayatımda her zaman bir başkasıyla çarpan olmuştum. Benim hayatımda da bu soruya karşılık gelen iki kişi vardı.
Bir zamanlar, yıllar önce bir arkadaşım vardı. O, o kadar farklıydı ki… O insanla, dünyadaki en basit şeyler bile çok farklı bir anlam taşıyordu. O anları hatırlamak, insanın kalbini hem sevindirir hem de kırar. O, tam da bu soru gibi bir şeydi: iki sayının çarpımı. Birbirimizle ne kadar farklıydık, ama bir şekilde birleştiğimizde çok güzel bir şeyler ortaya çıkıyordu.
Ama sonra bir gün, o birbirine uyan iki sayı bir şekilde ayrıldılar. O kadar farklıydık ki, belki de birbirimizin “çarpanları” olamamıştık. 210’un çarpanlarını bulmaya çalışırken, o arkadaşımı hatırladım ve içimde bir hüzün belirdi. Bu sayıları, hayatımdaki hatıralarla ilişkilendirmek, her bir sayı beni daha da derinlere çekiyordu.
Sayılar, Hayatın Yansıması Gibi
Bazen sayılar, hayatımızdaki duygusal karmaşayı çok iyi yansıtır. 210’u iki sayının çarpımı olarak gördüğümde, o sayıların hepsinin birbirine yakın olmasına rağmen, her birinin kendi bağımsız kimliği vardı. 210’u incelediğimde, 14 ve 15’in çarpımının 210 ettiğini fark ettim. 14 ve 15, birbirlerine oldukça yakın sayılardı, ama bir sayının büyüklüğü, bir diğerinin küçük oluşuna eşit değildi. Bazen hayat da böyle değil midir? Birbirine yakın, ama bir o kadar da farklı olan iki insan, bir araya geldiğinde muazzam bir şey yaratabilir.
O gece, Kayseri’nin o eski mahallelerinin kararmış sokakları arasında yürürken, bu küçük soru kafamı kurcalamaya devam etti. 14 ve 15’in çarpımı, bana bir şey anlatıyordu: Hayatta bazen ne kadar farklı olursak olalım, birleşebileceğimiz anlar vardır. O anlarda, birbirimizin eksikliklerini tamamlayarak harika bir bütün oluştururuz. Ama o anlar geçtikten sonra, her şey farklı olur. Aynı 14 ve 15 gibi, birbirine yakın ama farklı olan insanlar, zamanla birbirlerinden uzaklaşabilirler.
O Anki Hayal Kırıklığı
Sonra, bir an geldi… Bu sorunun cevabını bulmuştum. Fakat cevabım, bir şekilde beni hayal kırıklığına uğratmıştı. 14 ve 15… Tam olarak birbirinin çarpanı olan ama birbirinden sadece birer adım uzakta olan sayılar. Bu düşünce, bana bir tür içsel huzursuzluk getirdi. Hayatımda belki de bu kadar yakın, ama bu kadar uzak olan çok insan vardı. O kadar yakın, ama o kadar uzak. Kimi zaman insanların arasındaki mesafe, kilometrelerce uzunluktan çok daha fazla olabiliyor.
Çünkü duygusal bir mesafe, fiziksel bir mesafeden çok daha derindir. O zaman fark ettim ki, her şeyin bir cevabı olabilir, ama her cevap içindeki duyguyu, yarayı, hatırlatmayı hep bir şekilde taşır. 210’a ulaşmak kolay olabilir, ama o 210’un gerisindeki hikâyeyi anlamak, her zaman o kadar basit olmayabilir.
Umut: Her Şeyin Bir Cevabı Olabilir
Sonunda, umudu bulduğum bir an vardı. 210’un çarpanlarını bulmam, beni bir noktada dinginleştirdi. Belki de hayatta her şeyin bir cevabı vardı. Her anın, her sayının bir karşılığı olabilirdi. 210 ve onun çarpanları, bana hayatın büyüklüğünü hatırlatmıştı. Zihnindeki her soruya bir cevap bulsan da, yaşadığın duyguların, hissettiklerin, her zaman başka bir dünyaya açılmanı sağlıyordu.
Çünkü hayat, yalnızca sayılardan ibaret değildi. 14 ve 15’in çarpımı sadece bir örnekti; ama duygular, her zaman sayılardan daha karmaşıktır. Ve her sayı, arkasında bir hikâye taşır.